โจทนากณฺฑํ

อนุวิชฺชกกิจฺจวณฺณนา

๓๖๐. ปาฬิยํ ยํ โข ตฺวนฺติอาทีสุ ตฺวํ, อาวุโส, ยํ อิมํ ภิกฺขุํ โจเทสิ, ตํ กิมฺหิ โทเส โจเทสิ, กตราย วิปตฺติยา โจเทสีติ อตฺโถ. เอวํ สพฺพตฺถ.

๓๖๑. อสุทฺธปริสงฺกิโตติ อสุทฺธาย อฏฺฐาเน อุปฺปนฺนาย ปริสงฺกาย ปริสงฺกิโต. เตนาห ‘‘อมูลกปริสงฺกิโต’’ติ.

๓๖๔. ปาฬิยํ อุโปสโถ สามคฺคตฺถายาติ วิสุทฺธานํ ภิกฺขูนํ อญฺโญญฺญนิรเปกฺโข อหุตฺวา อุโปสโถ อุโปสถฏฺฐานํ สนฺนิปติตฺวา ‘‘ปาริสุทฺธึ อายสฺมนฺโต อาโรเจถ, ปริสุทฺเธตฺถายสฺมนฺโต, ปริสุทฺโธ อหํ อาวุโส’’ติอาทินา อญฺญมญฺญํ ปริสุทฺธิวีมํสนาโรจนวเสน อยุตฺเต วิวชฺเชตฺวา ยุตฺเตเหว กายจิตฺตสามคฺคีกรณตฺถาย.

วิสุทฺธาย ปวารณาติ ทิฏฺฐสุตาทีหิ อญฺญมญฺญํ กถาเปตฺวา วิสุทฺธิสมฺปาทนตฺถายาติ อตฺโถ. อุโภ เอเตติ อามิสปุคฺคลนิสฺสยเน เอเต อุโภ.

อนุวิชฺชกกิจฺจวณฺณนา นิฏฺฐิตา.