จูฬสงฺคามวณฺณนา

อนุวิชฺชกสฺสปฏิปตฺติวณฺณนา

๓๖๕. ฐานนิสชฺชวตฺถาทินิสฺสิตาติ ‘‘เอวํ ฐาตพฺพํ เอวํ นิสีทิตพฺพ’’นฺติ เอวมาทิกา. สญฺญาชนนตฺถนฺติ ‘‘เอวํ วตฺตพฺพ’’นฺติ เอวํ สญฺชานนตฺถํ. อนุวิธิยนฺเตนาติ จิตฺเต ฐเปนฺเตนาติ อตฺโถ. ลชฺชา สา นุ โขติ กึ สา ลชฺชา อยํ ปริสาติ อธิปฺปาโย. อนุโยควตฺตํ กถาเปตฺวาติ ‘‘กิมนุโยควตฺตํ ชานาสี’’ติ ปุจฺฉิตฺวา เตเนว กถาเปตฺวา. อชานนปฺปสงฺคา นาม อญฺญาณํ.

๓๖๗. ‘‘ภเยน ภยา คจฺฉตี’’ติ ภเยน ภยเหตุ ภยา คจฺฉตีติ เหตุวเสน วุตฺตํ. ยถา ‘‘รตฺตตฺตา ปน ทุฏฺฐตฺตา จ ฉนฺทา โทสา จ คจฺฉตี’’ติ หิ วุตฺตํ, เอวํ.