๑๐. ผสฺสมูลกสุตฺตวณฺณนา

๒๕๘. สุขเวทนาย หิตํ สุขเวทนิยํ. โส ปเนส หิตภาโว ปจฺจยภาเวนาติ อาห ‘‘สุขเวทนาย ปจฺจยภูต’’นฺติ. อิมสฺมิมฺปิ สุตฺตทฺวเยติ อิมสฺมึ นวเม ทสเม จ สุตฺเตปิ. สมฺมสนจารเวทนาติ สมฺมสนียเวทนา เอว กถิตา, น โลกุตฺตราติ อธิปฺปาโย.

ผสฺสมูลกสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

สคาถาวคฺควณฺณนา นิฏฺฐิตา.