๑๑. โยคกฺเขมิวคฺโค

๑. โยคกฺเขมิสุตฺตวณฺณนา

๑๐๔. จตูหิ โยเคหีติ กามโยคาทีหิ จตูหิ โยเคหิ. เขมิโนติ เขมวโต กุสลิโน. การณภูตนฺติ กตฺตพฺพอุปายสฺส การณภูตํ. ปริยายติ ปวตฺตึ นิวตฺติญฺจ ญาเปตีติ ปริยาโย, ธมฺโม จ โส ปริยตฺติธมฺมตฺตา ปริยาโย จาติ ธมฺมปริยาโย, ตํ ธมฺมปริยายํ. ยสฺมา ปน โส ตสฺสาธิคมสฺส การณํ โหติ, ตสฺมา วุตฺตํ ‘‘ธมฺมการณ’’นฺติ. ยุตฺตินฺติ สมถวิปสฺสนาธมฺมานีติ วา จตุสจฺจธมฺมานีติ วา. ‘‘ตสฺมา’’ติ ปทํ อุทฺธริตฺวา – ‘‘กสฺมา’’ติ การณํ ปุจฺฉนฺโต ‘‘กึ อกฺขาตตฺตา, อุทาหุ ปหีนตฺตา’’ติ วิภชิตฺวา ปุจฺฉิ. ยสฺมา ปน ฉนฺทราคปฺปหานํ โยคกฺเขมิภาวสฺส การณํ, น กถนํ, ตสฺมา ‘‘ปหีนตฺตา’’ติอาทิ วุตฺตํ.

โยคกฺเขมิสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

๒-๑๐. อุปาทายสุตฺตาทิวณฺณนา

๑๐๕-๑๑๓. เวทนาสุขทุกฺขนฺติ เวทนาสงฺขาตํ สุขญฺจ ทุกฺขญฺจ กถิตํ. ‘‘อชฺฌตฺตํ สุขํ ทุกฺข’’นฺติ วุตฺตตฺตา วิมุตฺติสุขสฺส จ สฬายตนทุกฺขสฺส จ กถิตตฺตา วิวฏฺฏสุขํ เจตฺถ กถิตเมวาติ สกฺกา วิญฺญาตุํ. กามํ ขนฺธิยวคฺเค ขนฺธวเสน เทสนา อาคตา, น อายตนวเสน. เอตฺถ ปน วตฺตพฺพํ อตฺถชาตํ ขนฺธิยวคฺเค วุตฺตนยเมวาติ.

อุปาทายสุตฺตาทิวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

โยคกฺเขมิวคฺควณฺณนา นิฏฺฐิตา.