๙. ทณฺฑสุตฺตวณฺณนา

๑๓๒. นวเม ขิตฺโตติ ปุนปฺปุนํ ขิตฺโต. เอกวารญฺหิ ขิตฺโต มูลาทีสุ เอเกเนว นิปเตยฺย. ตถา สติ อธิปฺเปโต ปาตสฺส อนิยโม น นิทสฺสิโต สิยา. ตตฺถ จ ธมฺมํ สุณนฺตา ภิกฺขู มนุสฺสโลเก, เต สนฺธาย ‘‘อสฺมา โลกา’’ติ อาห, ตทญฺญํ สนฺธาย ‘‘ปรโลก’’นฺติ. ตสฺส ตสฺส วา ปุคฺคลสฺส ยถาธิปฺเปโต อยํ โลโก, ตทญฺโญ ปรโลโก.

ทณฺฑสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.