๓. อสฺสุสุตฺตวณฺณนา

๑๒๖. กนฺทนํ สสทฺทํ, โรทนํ ปน เกวลเมวาติ อาห ‘‘กนฺทนฺตานนฺติ สสทฺทํ รุทมานาน’’นฺติ. ปวตฺตนฺติ สนฺทนวเสน ปวตฺตํ. ‘‘สิเนรุรสฺมีหิ ปริจฺฉินฺเนสู’’ติ สงฺเขเปน วุตฺตมตฺถํ วิวรนฺโต ‘‘สิเนรุสฺสา’’ติอาทิมาห. มณิมยนฺติ อินฺทนีลมณิมยํ. สิเนรุสฺส ปุพฺพทกฺขิณโกณสมปเทสา ‘‘ปุพฺพทกฺขิณปสฺสา’’ติ อธิปฺเปตา. เตหิ นิกฺขนฺตรชตรสฺมิโย อินฺทนีลรสฺมิโย จ เอกโต หุตฺวา. ตาสํ รสฺมีนํ อนฺตเรสูติ ตาสํ จตูหิ โกเณหิ นิกฺขนฺตรสฺมีนํ จตูสุ อนฺตเรสุ. จตฺตาโรติ ทกฺขิณาทิเภทา จตฺตาโร มหาสมุทฺทา โหนฺติ. วิอสนนฺติ วิเสเสน เขปนํ. กึ ปน ตนฺติ อาห ‘‘วินาโสติ อตฺโถ’’ติ.

อสฺสุสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.