๒. องฺคุลิปโตทกสิกฺขาปทํ

๓๓๐. ทุติเย องฺคุลีหิ ปตุชฺชนํ องฺคุลิปโตโท, โสเยว องฺคุลิปโตทโกติ ทสฺเสนฺโต อาห ‘‘องฺคุลีหี’’ติอาทิ. อุตฺตนฺโตติ อวตปนฺโต. อวตปนฺโตติ จ อตฺถโต กิลมนฺโตเยวาติ อาห ‘‘กิลมนฺโต’’ติ. กิลมนฺโต หุตฺวาติ โยชนา. อสฺสาสคหเณน ปสฺสาโสปิ คเหตพฺโพติ อาห ‘‘อสฺสาสปสฺสาสสญฺจาโร’’ติ. ตมฺปีติ ภิกฺขุนิมฺปีติ. ทุติยํ.