๑๐. สปฺปาณกสิกฺขาปทํ

๑๔๐. ทสเม ‘‘ชาน’’นฺติ คจฺฉนฺตาทิคโณติ อาห ‘‘ชานนฺโต’’ติ. สํ วิชฺชติ ปาโณ เอตฺถาติ สปาณกํ. เอตนฺติ อุทกํ. สยํ ชานนฺโตปิ ปเรน ชานาเปนฺโตปิ ชานาติเยว นามาติ อาห ‘‘ยถา ตถา วา’’ติ. สปาณกํ อุทกนฺติ กรณตฺเถ เจตํ อุปโยควจนํ, เตนาห ‘‘เตน อุทเกนา’’ติ. ปุพฺเพติ ปถวิขณนสิกฺขาปทาทิเก.

ตตฺถาติ ‘‘สิญฺเจยฺย วา สิญฺจาเปยฺย วา’’ติปเท. ธารนฺติ โสตํ. มาติกํ ปมุขนฺติ มาติกํ อภิมุขํ. ตตฺถ ตตฺถาติ ตสฺมึ ตสฺมึ ฐาเน. อญฺญโต ฐานโต อญฺญํ ฐานํ เนตีติ โยชนา. ‘‘สปาณกํ อุทก’’นฺติ สามญฺญวจนสฺสปิ วิเสเส อวฏฺฐานโต, วิเสสตฺถินา จ วิเสสสฺส อนุปโยชิตพฺพโต อิธ วิเสสอุทกนฺติ สนฺธายภาสิตตฺถํ ทสฺเสนฺโต อาห ‘‘อิทํ ปนา’’ติอาทิ. อิทํ ปน น วุตฺตนฺติ สมฺพนฺโธ. ยนฺติ อุทกํ ‘‘คจฺฉตี’’ติปเท กตฺตา. ยตฺถาติ ยสฺมึ อุทเกติ. ทสมํ.

ภูตคามวคฺโค ทุติโย.