๑๗. อาปุจฺฉกรณนิทฺเทโส

อาปุจฺฉกรณนฺติ –

๑๖๑. อนชฺฌิฏฺโฐว เถเรน, ปาติโมกฺขํ น อุทฺทิเส;

ธมฺมํ น กถเย ปญฺหํ, น ปุจฺเฉ น จ วิสฺสเช.

๑๖๒. อาปุจฺฉิตฺวา กเถนฺตสฺส, ปุน วุฑฺฒตราคเม;

ปุน อาปุจฺฉนํ นตฺถิ, ภตฺตคฺเค จานุโมทโต.

๑๖๓. วสนฺโต จ อนาปุจฺฉา, วุฑฺเฒเนกวิหารเก;

น สชฺฌาเยยฺย อุทฺเทสํ, ปริปุจฺฉญฺจ โน ทเท.

๑๖๔. ธมฺมํ น ภาสเย ทีปํ, น กเร น จ วิชฺฌเป;

วาตปานํ กวาฏํ วา, วิวเรยฺย ถเกยฺย จ.

๑๖๕. จงฺกเม จงฺกมนฺโตปิ, วุฑฺเฒน ปริวตฺตเย;

เยน วุฑฺโฒ ส สงฺฆาฏิ-กณฺเณเนนํ น ฆฏฺฏเยติ.