ทิสาโลจนองฺกุสนยทฺวยวณฺณนา

อิติ ติณฺณํ อตฺถนยานํ สิทฺธิยา โวหารนยทฺวยมฺปิ สิทฺธเมว โหติ. ตถา หิ อตฺถนยทิสาภูตธมฺมานํ สมาโลจนํ ทิสาโลจนํ, เตสํ สมานยนํ องฺกุโสติ นิยุตฺตา ปญฺจ นยา.

ปญฺจวิธนยวณฺณนา นิฏฺฐิตา.