๗. อภิญฺเญยฺยาทิวารวณฺณนา

๑๐๓๐. ‘‘รุปฺปนลกฺขณํ รูปํ, อนุภวนลกฺขณา เวทนา’’ติอาทินา สามญฺญลกฺขณปริคฺคาหิกา. ‘‘ผุสนลกฺขโณ ผสฺโส, สาตลกฺขณํ สุข’’นฺติอาทินา วิเสสลกฺขณปริคฺคาหิกา.

‘‘จตฺตาโร ขนฺธา สิยา กุสลา’’ติอาทีสุ อิธ ยํ วตฺตพฺพํ, ตํ ขนฺธวิภงฺคาทีสุ วุตฺตํ, ตสฺมา ตตฺถ วุตฺตนเยเนว คเหตพฺพนฺติ อธิปฺปาโย. เสสํ ยเทตฺถ น วุตฺตํ, ตํ สุวิญฺเญยฺยเมวาติ.

อภิญฺเญยฺยาทิวารวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

ธมฺมหทยวิภงฺควณฺณนา นิฏฺฐิตา.

อิติ สมฺโมหวิโนทนิยา ฏีกาย ลีนตฺถวณฺณนา

วิภงฺค-อนุฏีกา สมตฺตา.