๑-๕. สญฺญาสุตฺตาทิวณฺณนา

๖๑-๖๕. ทุติยสฺส ปฐเม ‘‘มหปฺผลา มหานิสํสา’’ติ อุภยมฺเปตํ อตฺถโต เอกํ, พฺยญฺชนเมว นานนฺติ อาห ‘‘มหปฺผลา’’ติอาทิ. ‘‘ปญฺจิเม คหปตโย อานิสํสา’’ติอาทีสุ (อุทา. ๗๖) อานิสํส-สทฺโท ผลปริยาโยปิ โหติ. มหโต โลกุตฺตรสฺส สุขสฺส ปจฺจยา โหนฺตีติ มหานิสํสา. อมโตคธาติ อมตพฺภนฺตรา อมตํ อนุปฺปวิฏฺฐา นิพฺพานทิฏฺฐตฺตา, ตโต ปรํ น คจฺฉนฺติ. เตน วุตฺตํ ‘‘อมตปริโยสานา’’ติ. อมตํ ปริโยสานํ อวสานํ เอตาสนฺติ อมตปริโยสานา. มรณสญฺญาติ มรณานุปสฺสนาญาเณน สญฺญา. อาหาเร ปฏิกูลสญฺญาติ อาหารํ คมนาทิวเสน ปฏิกูลโต ปริคฺคณฺหนฺตสฺส อุปฺปนฺนสญฺญา. อุกฺกณฺฐิตสฺสาติ นิพฺพินฺทนฺตสฺส กตฺถจิปิ อสชฺชนฺตสฺส. ทุติยาทีนิ อุตฺตานตฺถาเนว.

สญฺญาสุตฺตาทิวณฺณนา นิฏฺฐิตา.