๑. อนนุสฺสุตสุตฺตวณฺณนา

๑๑. ทุติยสฺส ปฐเม อภิชานิตฺวาติ อภิวิสิฏฺเฐน ญาเณน ชานิตฺวา. อฏฺฐหิ การเณหิ ตถาคตสฺสาติ ‘‘ตถา อาคโตติ ตถาคโต. ตถา คโตติ ตถาคโต. ตถลกฺขณํ อาคโตติ ตถาคโต. ตถธมฺเม ยาถาวโต อภิสมฺพุทฺโธติ ตถาคโต. ตถทสฺสิตาย ตถาคโต. ตถาวาทิตาย ตถาคโต. ตถาการิตาย ตถาคโต. อภิภวนฏฺเฐน ตถาคโต’’ติ เอวํ วุตฺเตหิ อฏฺฐหิ การเณหิ. อุสภสฺส อิทนฺติ อาสภํ, เสฏฺฐฏฺฐานํ. เตนาห ‘‘อาสภํ ฐานนฺติ เสฏฺฐฏฺฐาน’’นฺติ. ปรโต ทสฺสิตพลโยเคน ‘‘ทสพโลห’’นฺติ อภีตนาทํ นทติ. พฺรหฺมจกฺกนฺติ เอตฺถ เสฏฺฐปริยาโย. พฺรหฺมสทฺโทติ อาห ‘‘เสฏฺฐจกฺก’’นฺติ. จกฺกญฺเจตํ ธมฺมจกฺกํ อธิปฺเปตํ.

อนนุสฺสุตสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.