๓-๔. มหาโกฏฺฐิกสุตฺตาทิวณฺณนา

๑๗๓-๔. ตติเย ผสฺสายตนานนฺติ เอตฺถ อากรฏฺโฐ อายตนสทฺโทติ อาห ‘‘ผสฺสากราน’’นฺติอาทิ. ‘‘สุวณฺณายตนํ, รชตายตน’’นฺติอาทีสุ อากโรปิ ‘‘อายตน’’นฺติ วุตฺโต, สญฺชาติสโมสรณาทิวเสนปิ อายตนฏฺโฐ ลพฺภติเยว. มา-อิติ ปฏิเสเธ นิปาโต. สฺวายํ ฉนฺนํ ผสฺสายตนานํ อเสสํ วิราคนิโรธา อตฺถญฺญํ วจนํ กิญฺจีติ สนฺธายาหาติ อาห ‘‘มา ภณีติ อตฺโถ’’ติ. ปญฺจผสฺสายตนานิ นิรุทฺธานีติ จกฺขาทีนญฺจ ตตฺถ อภาวํ สนฺธาย วทติ. ฉฏฺฐสฺสาติ มนายตนสฺส. จตุตฺเถ นตฺถิ วตฺตพฺพํ.

มหาโกฏฺฐิกสุตฺตาทิวณฺณนา นิฏฺฐิตา.