๑. สุทฺธิกสุตฺตํ

๓๙๒. สาวตฺถินิทานํ. ‘‘จตสฺโส อิมา, ภิกฺขเว, สุปณฺณโยนิโย. กตมา จตสฺโส? อณฺฑชา สุปณฺณา, ชลาพุชา สุปณฺณา, สํเสทชา สุปณฺณา, โอปปาติกา สุปณฺณา – อิมา โข, ภิกฺขเว, จตสฺโส สุปณฺณโยนิโย’’ติ. ปฐมํ.