๗. สญฺเจตนาสุตฺตํ

๓๒๘. สาวตฺถินิทานํ. ‘‘โย, ภิกฺขเว, รูปสญฺเจตนาย ฉนฺทราโค, จิตฺตสฺเสโส อุปกฺกิเลโส. โย สทฺทสญฺเจตนาย… โย คนฺธสญฺเจตนาย… โย รสสญฺเจตนาย… โย โผฏฺฐพฺพสญฺเจตนาย… โย ธมฺมสญฺเจตนาย ฉนฺทราโค, จิตฺตสฺเสโส อุปกฺกิเลโส. ยโต โข, ภิกฺขเว, ภิกฺขุโน…เป… อภิญฺญา สจฺฉิกรณีเยสุ ธมฺเมสู’’ติ. สตฺตมํ.