๘. ตณฺหาสุตฺตํ

๓๒๙. สาวตฺถินิทานํ. ‘‘โย, ภิกฺขเว, รูปตณฺหาย ฉนฺทราโค, จิตฺตสฺเสโส อุปกฺกิเลโส. โย สทฺทตณฺหาย… โย คนฺธตณฺหาย… โย รสตณฺหาย… โย โผฏฺฐพฺพตณฺหาย… โย ธมฺมตณฺหาย ฉนฺทราโค, จิตฺตสฺเสโส อุปกฺกิเลโส. ยโต โข, ภิกฺขเว, ภิกฺขุโน…เป… อภิญฺญา สจฺฉิกรณีเยสุ ธมฺเมสู’’ติ. อฏฺฐมํ.