๕. สมฺผสฺสชสุตฺตํ

๓๒๖. สาวตฺถินิทานํ. ‘‘โย, ภิกฺขเว, จกฺขุสมฺผสฺสชาย เวทนาย ฉนฺทราโค, จิตฺตสฺเสโส อุปกฺกิเลโส. โย โสตสมฺผสฺสชาย เวทนาย… โย ฆานสมฺผสฺสชาย เวทนาย… โย ชิวฺหาสมฺผสฺสชาย เวทนาย… โย กายสมฺผสฺสชาย เวทนาย… โย มโนสมฺผสฺสชาย เวทนาย ฉนฺทราโค, จิตฺตสฺเสโส อุปกฺกิเลโส. ยโต โข, ภิกฺขเว, ภิกฺขุโน…เป… อภิญฺญา สจฺฉิกรณีเยสุ ธมฺเมสู’’ติ. ปญฺจมํ.