๗. สญฺเจตนาสุตฺตํ

๓๑๘. สาวตฺถินิทานํ. ‘‘โย โข, ภิกฺขเว, รูปสญฺเจตนาย อุปฺปาโท ฐิติ…เป… ชรามรณสฺส ปาตุภาโว…เป… โย ธมฺมสญฺเจตนาย อุปฺปาโท ฐิติ อภินิพฺพตฺติ ปาตุภาโว, ทุกฺขสฺเสโส อุปฺปาโท, โรคานํ ฐิติ, ชรามรณสฺส ปาตุภาโว. โย จ โข, ภิกฺขเว, รูปสญฺเจตนาย นิโรโธ…เป… ชรามรณสฺส อตฺถงฺคโม…เป… โย ธมฺมสญฺเจตนาย นิโรโธ วูปสโม อตฺถงฺคโม, ทุกฺขสฺเสโส นิโรโธ, โรคานํ วูปสโม, ชรามรณสฺส อตฺถงฺคโม’’ติ. สตฺตมํ.