๘. ตณฺหาสุตฺตํ

๓๑๙. สาวตฺถินิทานํ. ‘‘โย โข, ภิกฺขเว, รูปตณฺหาย อุปฺปาโท ฐิติ…เป… ชรามรณสฺส ปาตุภาโว…เป… โย ธมฺมตณฺหาย อุปฺปาโท ฐิติ อภินิพฺพตฺติ ปาตุภาโว, ทุกฺขสฺเสโส อุปฺปาโท, โรคานํ ฐิติ, ชรามรณสฺส ปาตุภาโว. โย จ โข, ภิกฺขเว, รูปตณฺหาย นิโรโธ…เป… ชรามรณสฺส อตฺถงฺคโม…เป… โย ธมฺมตณฺหาย นิโรโธ วูปสโม อตฺถงฺคโม, ทุกฺขสฺเสโส นิโรโธ, โรคานํ วูปสโม, ชรามรณสฺส อตฺถงฺคโม’’ติ. อฏฺฐมํ.