๓. วิญฺญาณสุตฺตํ

๓๑๔. สาวตฺถินิทานํ. ‘‘โย โข, ภิกฺขเว, จกฺขุวิญฺญาณสฺส อุปฺปาโท ฐิติ…เป… ชรามรณสฺส ปาตุภาโว…เป… โย มโนวิญฺญาณสฺส อุปฺปาโท ฐิติ…เป… ชรามรณสฺส ปาตุภาโว. โย จ โข, ภิกฺขเว, จกฺขุวิญฺญาณสฺส นิโรโธ…เป… ชรามรณสฺส อตฺถงฺคโม…เป… โย มโนวิญฺญาณสฺส นิโรโธ…เป… ชรามรณสฺส อตฺถงฺคโม’’ติ. ตติยํ.