๔. สมฺผสฺสสุตฺตํ

๓๑๕. สาวตฺถินิทานํ. ‘‘โย โข, ภิกฺขเว, จกฺขุสมฺผสฺสสฺส อุปฺปาโท ฐิติ…เป… ชรามรณสฺส ปาตุภาโว…เป… โย มโนสมฺผสฺสสฺส อุปฺปาโท ฐิติ…เป… ชรามรณสฺส ปาตุภาโว. โย จ โข, ภิกฺขเว, จกฺขุสมฺผสฺสสฺส นิโรโธ…เป… ชรามรณสฺส อตฺถงฺคโม…เป… โย มโนสมฺผสฺสสฺส นิโรโธ…เป… ชรามรณสฺส อตฺถงฺคโม’’ติ. จตุตฺถํ.