๕๕. สาตจฺจมูลกสปฺปายการีสุตฺตํ

๗๑๖. สาวตฺถินิทานํ. ‘‘จตาโรเม, ภิกฺขเว, ฌายี. กตเม จตฺตาโร? อิธ, ภิกฺขเว, เอกจฺโจ ฌายี สมาธิสฺมึ สาตจฺจการี โหติ, น สมาธิสฺมึ สปฺปายการี. อิธ ปน, ภิกฺขเว, เอกจฺโจ ฌายี สมาธิสฺมึ สปฺปายการี โหติ, น สมาธิสฺมึ สาตจฺจการี. อิธ ปน, ภิกฺขเว, เอกจฺโจ ฌายี เนว สมาธิสฺมึ สาตจฺจการี โหติ, น จ สมาธิสฺมึ สปฺปายการี. อิธ ปน, ภิกฺขเว, เอกจฺโจ ฌายี สมาธิสฺมึ สาตจฺจการี จ โหติ, สมาธิสฺมึ สปฺปายการี จ. ตตฺร, ภิกฺขเว, ยฺวายํ ฌายี สมาธิสฺมึ สาตจฺจการี จ โหติ สมาธิสฺมึ สปฺปายการี จ อยํ อิเมสํ จตุนฺนํ ฌายีนํ อคฺโค จ เสฏฺโฐ จ โมกฺโข จ อุตฺตโม จ ปวโร จ. เสยฺยถาปิ, ภิกฺขเว, ควา ขีรํ, ขีรมฺหา ทธิ, ทธิมฺหา นวนีตํ, นวนีตมฺหา สปฺปิ, สปฺปิมฺหา สปฺปิมณฺโฑ ตตฺร อคฺคมกฺขายติ; เอวเมว โข, ภิกฺขเว, ยฺวายํ ฌายี สมาธิสฺมึ สาตจฺจการี จ โหติ, สมาธิสฺมึ สปฺปายการี อยํ อิเมสํ จตุนฺนํ ฌายีนํ อคฺโค จ เสฏฺโฐ จ โมกฺโข จ อุตฺตโม จ ปวโร จา’’ติ. อิทมโวจ ภควา. อตฺตมนา เต ภิกฺขู ภควโต ภาสิตํ อภินนฺทุนฺติ. ปญฺจปญฺญาสมํ. (ยถา ปญฺจปญฺญาสํ เวยฺยากรณานิ โหนฺติ ตถา วิตฺถาเรตพฺพานิ.)

ฌานสํยุตฺตํ [สมาธิสํยุตฺตํ (สฺยา. กํ.)] สมตฺตํ.