๒๘-๓๔. วุฏฺฐานมูลกกลฺลิตสุตฺตาทิสตฺตกํ

๖๘๙-๖๙๕. สาวตฺถินิทานํ. ‘‘จตฺตาโรเม, ภิกฺขเว, ฌายี. กตเม จตฺตาโร? อิธ, ภิกฺขเว, เอกจฺโจ ฌายี สมาธิสฺมึ วุฏฺฐานกุสโล โหติ, น สมาธิสฺมึ กลฺลิตกุสโล… สมาธิสฺมึ กลฺลิตกุสโล โหติ, น สมาธิสฺมึ วุฏฺฐานกุสโล… เนว สมาธิสฺมึ วุฏฺฐานกุสโล โหติ, น จ สมาธิสฺมึ กลฺลิตกุสโล… สมาธิสฺมึ วุฏฺฐานกุสโล จ โหติ สมาธิสฺมึ กลฺลิตกุสโล จ. ตตฺร, ภิกฺขเว, ยฺวายํ ฌายี…เป… อุตฺตโม จ ปวโร จา’’ติ. อฏฺฐวีสติมํ. (ปุริมมูลกานิ วิย ยาว จตุตฺตึสติมา วุฏฺฐานมูลกสปฺปายการีสุตฺตา สตฺต สุตฺตานิ ปูเรตพฺพานิ. วุฏฺฐานมูลกํ.)