๔. สงฺขารอญฺญาณสุตฺตํ

๖๑๐. สาวตฺถินิทานํ. เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข วจฺฉโคตฺโต ปริพฺพาชโก ภควนฺตํ เอตทโวจ – ‘‘โก นุ โข, โภ โคตม, เหตุ, โก ปจฺจโย, ยานิมานิ อเนกวิหิตานิ ทิฏฺฐิคตานิ โลเก อุปฺปชฺชนฺติ – สสฺสโต โลโกติ วา, อสสฺสโต โลโกติ วา…เป… เนว โหติ น น โหติ ตถาคโต ปรํ มรณาติ วา’’ติ? ‘‘สงฺขาเรสุ โข, วจฺฉ, อญฺญาณา, สงฺขารสมุทเย อญฺญาณา, สงฺขารนิโรเธ อญฺญาณา, สงฺขารนิโรธคามินิยา ปฏิปทาย อญฺญาณา; เอวมิมานิ อเนกวิหิตานิ ทิฏฺฐิคตานิ โลเก อุปฺปชฺชนฺติ – สสฺสโต โลโกติ วา, อสสฺสโต โลโกติ วา…เป… เนว โหติ น น โหติ ตถาคโต ปรํ มรณาติ วาติ. อยํ โข, วจฺฉ, เหตุ, อยํ ปจฺจโย, ยานิมานิ อเนกวิหิตานิ ทิฏฺฐิคตานิ โลเก อุปฺปชฺชนฺติ – สสฺสโต โลโกติ วา, อสสฺสโต โลโกติ วา…เป… เนว โหติ น น โหติ ตถาคโต ปรํ มรณาติ วา’’ติ. จตุตฺถํ.