๓. อภินนฺทมานสุตฺตํ

๖๕. สาวตฺถินิทานํ. อถ โข อญฺญตโร ภิกฺขุ…เป… เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข โส ภิกฺขุ ภควนฺตํ เอตทโวจ – ‘‘สาธุ เม, ภนฺเต, ภควา สํขิตฺเตน…เป… ปหิตตฺโต วิหเรยฺย’’นฺติ. ‘‘อภินนฺทมาโน โข, ภิกฺขุ, พทฺโธ มารสฺส; อนภินนฺทมาโน มุตฺโต ปาปิมโต’’ติ. ‘‘อญฺญาตํ ภควา, อญฺญาตํ สุคตา’’ติ.

‘‘ยถา กถํ ปน ตฺวํ, ภิกฺขุ, มยา สํขิตฺเตน ภาสิตสฺส วิตฺถาเรน อตฺถํ อาชานาสี’’ติ? ‘‘รูปํ โข, ภนฺเต, อภินนฺทมาโน พทฺโธ มารสฺส; อนภินนฺทมาโน มุตฺโต ปาปิมโต. เวทนํ… สญฺญํ… สงฺขาเร… วิญฺญาณํ อภินนฺทมาโน พทฺโธ มารสฺส; อนภินนฺทมาโน มุตฺโต ปาปิมโต. อิมสฺส ขฺวาหํ, ภนฺเต, ภควตา สํขิตฺเตน ภาสิตสฺส เอวํ วิตฺถาเรน อตฺถํ อาชานามี’’ติ.

‘‘สาธุ สาธุ, ภิกฺขุ! สาธุ โข ตฺวํ, ภิกฺขุ, มยา สํขิตฺเตน ภาสิตสฺส วิตฺถาเรน อตฺถํ อาชานาสิ. รูปํ โข, ภิกฺขุ, อภินนฺทมาโน พทฺโธ มารสฺส; อนภินนฺทมาโน มุตฺโต ปาปิมโต. เวทนํ… สญฺญํ… สงฺขาเร … วิญฺญาณํ อภินนฺทมาโน พทฺโธ มารสฺส; อนภินนฺทมาโน มุตฺโต ปาปิมโต. อิมสฺส โข, ภิกฺขุ, มยา สํขิตฺเตน ภาสิตสฺส เอวํ วิตฺถาเรน อตฺโถ ทฏฺฐพฺโพ’’ติ…เป… อญฺญตโร จ ปน โส ภิกฺขุ อรหตํ อโหสีติ. ตติยํ.