๑๒. อนิจฺจานุปสฺสีสุตฺตํ
๑๔๗. สาวตฺถินิทานํ. ‘‘สทฺธาปพฺพชิตสฺส, ภิกฺขเว, กุลปุตฺตสฺส อยมนุธมฺโม โหติ – ยํ รูเป อนิจฺจานุปสฺสี วิหเรยฺย. เวทนาย… สญฺญาย… สงฺขาเรสุ… วิญฺญาเณ อนิจฺจานุปสฺสี วิหเรยฺย…เป… ‘ปริมุจฺจติ ทุกฺขสฺมา’ติ วทามี’’ติ. ทฺวาทสมํ.
๑๔๗. สาวตฺถินิทานํ. ‘‘สทฺธาปพฺพชิตสฺส, ภิกฺขเว, กุลปุตฺตสฺส อยมนุธมฺโม โหติ – ยํ รูเป อนิจฺจานุปสฺสี วิหเรยฺย. เวทนาย… สญฺญาย… สงฺขาเรสุ… วิญฺญาเณ อนิจฺจานุปสฺสี วิหเรยฺย…เป… ‘ปริมุจฺจติ ทุกฺขสฺมา’ติ วทามี’’ติ. ทฺวาทสมํ.