๗. พุทฺธวนฺทนาสุตฺตํ

๒๖๓. สาวตฺถิยํ เชตวเน. เตน โข ปน สมเยน ภควา ทิวาวิหารคโต โหติ ปฏิสลฺลีโน. อถ โข สกฺโก จ เทวานมินฺโท พฺรหฺมา จ สหมฺปติ เยน ภควา เตนุปสงฺกมึสุ; อุปสงฺกมิตฺวา ปจฺเจกํ ทฺวารพาหํ นิสฺสาย อฏฺฐํสุ. อถ โข สกฺโก เทวานมินฺโท ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ –

‘‘อุฏฺเฐหิ วีร วิชิตสงฺคาม,

ปนฺนภาร อนณ วิจร โลเก;

จิตฺตญฺจ เต สุวิมุตฺตํ,

จนฺโท ยถา ปนฺนรสาย รตฺติ’’นฺติ.

‘‘น โข, เทวานมินฺท, ตถาคตา เอวํ วนฺทิตพฺพา. เอวญฺจ โข, เทวานมินฺท, ตถาคตา วนฺทิตพฺพา –

‘‘อุฏฺเฐหิ วีร วิชิตสงฺคาม,

สตฺถวาห อนณ วิจร โลเก;

เทสสฺสุ ภควา ธมฺมํ,

อญฺญาตาโร ภวิสฺสนฺตี’’ติ.