๕. ภีตาสุตฺตํ

๗๕. ‘‘กึสูธ ภีตา ชนตา อเนกา,

มคฺโค จเนกายตนปฺปวุตฺโต;

ปุจฺฉามิ ตํ โคตม ภูริปญฺญ,

กิสฺมึ ฐิโต ปรโลกํ น ภาเย’’ติ.

‘‘วาจํ มนญฺจ ปณิธาย สมฺมา,

กาเยน ปาปานิ อกุพฺพมาโน;

พวฺหนฺนปานํ ฆรมาวสนฺโต,

สทฺโธ มุทู สํวิภาคี วทญฺญู;

เอเตสุ ธมฺเมสุ ฐิโต จตูสุ,

ธมฺเม ฐิโต ปรโลกํ น ภาเย’’ติ.