๘. มหทฺธนสุตฺตํ

๒๘. ‘‘มหทฺธนา มหาโภคา, รฏฺฐวนฺโตปิ ขตฺติยา;

อญฺญมญฺญาภิคิชฺฌนฺติ, กาเมสุ อนลงฺกตา.

‘‘เตสุ อุสฺสุกฺกชาเตสุ, ภวโสตานุสาริสุ;

เกธ ตณฺหํ [โรธตณฺหํ (สฺยา. กํ.), เคธตณฺหํ (ก.)] ปชหึสุ [ปวาหึสุ (สฺยา. กํ. ก.)], เก โลกสฺมึ อนุสฺสุกา’’ติ.

‘‘หิตฺวา อคารํ ปพฺพชิตา, หิตฺวา ปุตฺตํ ปสุํ วิยํ;

หิตฺวา ราคญฺจ โทสญฺจ, อวิชฺชญฺจ วิราชิย;

ขีณาสวา อรหนฺโต, เต โลกสฺมึ อนุสฺสุกา’’ติ.