๑๐. จูฬปนฺถกสุตฺตํ

๕๐. เอวํ เม สุตํ – เอกํ สมยํ ภควา สาวตฺถิยํ วิหรติ เชตวเน อนาถปิณฺฑิกสฺส อาราเม. เตน โข ปน สมเยน อายสฺมา จูฬปนฺถโก [จุลฺลปนฺถโก (สี.), จูลปนฺถโก (ปี.)] ภควโต อวิทูเร นิสินฺโน โหติ ปลฺลงฺกํ อาภุชิตฺวา อุชุํ กายํ ปณิธาย ปริมุขํ สตึ อุปฏฺฐเปตฺวา.

อทฺทสา โข ภควา อายสฺมนฺตํ จูฬปนฺถกํ อวิทูเร นิสินฺนํ ปลฺลงฺกํ อาภุชิตฺวา อุชุํ กายํ ปณิธาย ปริมุขํ สตึ อุปฏฺฐเปตฺวา.

อถ โข ภควา เอตมตฺถํ วิทิตฺวา ตายํ เวลายํ อิมํ อุทานํ อุทาเนสิ –

‘‘ฐิเตน กาเยน ฐิเตน เจตสา,

ติฏฺฐํ นิสินฺโน อุท วา สยาโน;

เอตํ [เอวํ (ก.)] สตึ ภิกฺขุ อธิฏฺฐหาโน,

ลเภถ ปุพฺพาปริยํ วิเสสํ;

ลทฺธาน ปุพฺพาปริยํ วิเสสํ,

อทสฺสนํ มจฺจุราชสฺส คจฺเฉ’’ติ. ทสมํ;

โสณวคฺโค [โสณเถรวคฺโค (สฺยา. กํ. ก.) มหาวคฺโค (อฏฺฐกถาย สเมติ)] ปญฺจโม นิฏฺฐิโต.