๔. สงฺกมนตฺถาเถรีอปทานํ

๓๑. ‘‘วิปสฺสิสฺส ภควโต [โกณฺฑญฺญสฺส ภควโต (สฺยา. ปี.)], โลกเชฏฺฐสฺส ตาทิโน;

รถิยํ ปฏิปนฺนสฺส, ตารยนฺตสฺส ปาณิโน.

๓๒. ‘‘ฆรโต นิกฺขมิตฺวาน, อวกุชฺชา นิปชฺชหํ;

อนุกมฺปโก โลกนาโถ, สิรสิ [สีสนฺเต (สี. ก.)] อกฺกมี มม [ตทา (สฺยา. ปี.)].

๓๓. ‘‘อกฺกมิตฺวาน สิรสิ [สมฺพุทฺโธ (ก.)], อคมา โลกนายโก;

เตน จิตฺตปฺปสาเทน, ตุสิตํ อคมาสหํ.

๓๔. ‘‘กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ…เป… วิหรามิ อนาสวา.

๓๕. ‘‘สฺวาคตํ วต เม อาสิ…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ.

๓๖. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ สงฺกมนตฺถา [สงฺกมนทา (สฺยา.)] ภิกฺขุนี อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สงฺกมนตฺถาเถริยาปทานํ จตุตฺถํ.