๖. นทีกสฺสปตฺเถรคาถา

๓๔๐. ‘‘อตฺถาย วต เม พุทฺโธ, นทึ เนรญฺชรํ อคา;

ยสฺสาหํ ธมฺมํ สุตฺวาน, มิจฺฉาทิฏฺฐึ วิวชฺชยึ.

๓๔๑. ‘‘ยชึ อุจฺจาวเจ ยญฺเญ, อคฺคิหุตฺตํ ชุหึ อหํ;

‘เอสา สุทฺธี’ติ มญฺญนฺโต, อนฺธภูโต [อนฺธีภูโต (ก.)] ปุถุชฺชโน.

๓๔๒. ‘‘ทิฏฺฐิคหนปกฺขนฺโท [ปกฺขนฺโต (สี.), ปกฺขนฺโน (สฺยา. ปี.)], ปรามาเสน โมหิโต;

อสุทฺธึ มญฺญิสํ สุทฺธึ, อนฺธภูโต อวิทฺทสุ.

๓๔๓. ‘‘มิจฺฉาทิฏฺฐิ ปหีนา เม, ภวา สพฺเพ ปทาลิตา [วิทาลิตา (ก.)];

ชุหามิ ทกฺขิเณยฺยคฺคึ, นมสฺสามิ ตถาคตํ.

๓๔๔. ‘‘โมหา สพฺเพ ปหีนา เม, ภวตณฺหา ปทาลิตา;

วิกฺขีโณ ชาติสํสาโร, นตฺถิ ทานิ ปุนพฺภโว’’ติ.

… นทีกสฺสโป เถโร….