๒. โชติทาสตฺเถรคาถา

๑๔๓. ‘‘เย โข เต เวฐมิสฺเสน [เวฆมิสฺเสน (สี. สฺยา.), เว คมิสฺเสน, เวขมิสฺเสน (ก.)], นานตฺเตน จ กมฺมุนา;

มนุสฺเส อุปรุนฺธนฺติ, ผรุสูปกฺกมา ชนา;

เตปิ ตตฺเถว กีรนฺติ, น หิ กมฺมํ ปนสฺสติ.

๑๔๔. ‘‘ยํ กโรติ นโร กมฺมํ, กลฺยาณํ ยทิ ปาปกํ;

ตสฺส ตสฺเสว ทายาโท, ยํ ยํ กมฺมํ ปกุพฺพตี’’ติ.

… โชติทาโส เถโร….