๒. โคทตฺตตฺเถรคาถา

๖๕๙. ‘‘ยถาปิ ภทฺโท อาชญฺโญ, ธุเร ยุตฺโต ธุรสฺสโห [ธุราสโห (อฏฺฐ.)];

มถิโต อติภาเรน, สํยุคํ นาติวตฺตติ.

๖๖๐. ‘‘เอวํ ปญฺญาย เย ติตฺตา, สมุทฺโท วารินา ยถา;

น ปเร อติมญฺญนฺติ, อริยธมฺโมว ปาณินํ.

๖๖๑. ‘‘กาเล กาลวสํ ปตฺตา, ภวาภววสํ คตา;

นรา ทุกฺขํ นิคจฺฉนฺติ, เตธ โสจนฺติ มาณวา [มานวา (สี.)].

๖๖๒. ‘‘อุนฺนตา สุขธมฺเมน, ทุกฺขธมฺเมน โจนตา;

ทฺวเยน พาลา หญฺญนฺติ, ยถาภูตํ อทสฺสิโน.

๖๖๓. ‘‘เย จ ทุกฺเข สุขสฺมิญฺจ, มชฺเฌ สิพฺพินิมจฺจคู;

ฐิตา เต อินฺทขีโลว, น เต อุนฺนตโอนตา.

๖๖๔. ‘‘น เหว ลาเภ นาลาเภ, น ยเส น จ กิตฺติยา;

น นินฺทายํ ปสํสาย, น เต ทุกฺเข สุขมฺหิ.

๖๖๕. ‘‘สพฺพตฺถ เต น ลิมฺปนฺติ, อุทพินฺทุว โปกฺขเร;

สพฺพตฺถ สุขิตา ธีรา, สพฺพตฺถ อปราชิตา.

๖๖๖. ‘‘ธมฺเมน จ อลาโภ โย, โย จ ลาโภ อธมฺมิโก;

อลาโภ ธมฺมิโก เสยฺโย, ยํ เจ ลาโภ อธมฺมิโก.

๖๖๗. ‘‘ยโส จ อปฺปพุทฺธีนํ, วิญฺญูนํ อยโส จ โย;

อยโสว เสยฺโย วิญฺญูนํ, น ยโส อปฺปพุทฺธินํ.

๖๖๘. ‘‘ทุมฺเมเธหิ ปสํสา จ, วิญฺญูหิ ครหา จ ยา;

ครหาว เสยฺโย วิญฺญูหิ, ยํ เจ พาลปฺปสํสนา.

๖๖๙. ‘‘สุขญฺจ กามมยิกํ, ทุกฺขญฺจ ปวิเวกิยํ;

ปวิเวกทุกฺขํ เสยฺโย, ยํ เจ กามมยํ สุขํ.

๖๗๐. ‘‘ชีวิตญฺจ อธมฺเมน, ธมฺเมน มรณญฺจ ยํ;

มรณํ ธมฺมิกํ เสยฺโย, ยํ เจ ชีเว อธมฺมิกํ.

๖๗๑. ‘‘กามโกปปฺปหีนา เย, สนฺตจิตฺตา ภวาภเว;

จรนฺติ โลเก อสิตา, นตฺถิ เตสํ ปิยาปิยํ.

๖๗๒. ‘‘ภาวยิตฺวาน โพชฺฌงฺเค, อินฺทฺริยานิ พลานิ จ;

ปปฺปุยฺย ปรมํ สนฺตึ, ปรินิพฺพนฺตินาสวา’’ติ.

… โคทตฺโต เถโร….

จุทฺทสกนิปาโต นิฏฺฐิโต.