๑๕. โมฆราชมาณวปุจฺฉา

๑๑๒๒. ‘‘ทฺวาหํ สกฺกํ อปุจฺฉิสฺสํ, (อิจฺจายสฺมา โมฆราชา)

น เม พฺยากาสิ จกฺขุมา;

ยาวตติยญฺจ เทวีสิ, พฺยากโรตีติ เม สุตํ.

๑๑๒๓. ‘‘อยํ โลโก ปโร โลโก, พฺรหฺมโลโก สเทวโก;

ทิฏฺฐึ เต นาภิชานาติ, โคตมสฺส ยสสฺสิโน.

๑๑๒๔. ‘‘เอวํ อภิกฺกนฺตทสฺสาวึ, อตฺถิ ปเญฺหน อาคมํ;

กถํ โลกํ อเวกฺขนฺตํ, มจฺจุราชา น ปสฺสติ’’.

๑๑๒๕. ‘‘สุญฺญโต โลกํ อเวกฺขสฺสุ, โมฆราช สทา สโต;

อตฺตานุทิฏฺฐึ อูหจฺจ, เอวํ มจฺจุตโร สิยา;

เอวํ โลกํ อเวกฺขนฺตํ, มจฺจุราชา น ปสฺสตี’’ติ.

โมฆราชมาณวปุจฺฉา ปนฺนรสมา นิฏฺฐิตา.