๑๖. สาริปุตฺตสุตฺตํ

๙๖๑. ‘‘น เม ทิฏฺโฐ อิโต ปุพฺเพ, (อิจฺจายสฺมา สาริปุตฺโต)

น สุโต อุท กสฺสจิ;

เอวํ วคฺคุวโท สตฺถา,

ตุสิตา คณิมาคโต.

๙๖๒. ‘‘สเทวกสฺส โลกสฺส, ยถา ทิสฺสติ จกฺขุมา;

สพฺพํ ตมํ วิโนเทตฺวา, เอโกว รติมชฺฌคา.

๙๖๓. ‘‘ตํ พุทฺธํ อสิตํ ตาทึ, อกุหํ คณิมาคตํ;

พหูนมิธ พทฺธานํ, อตฺถิ ปเญฺหน อาคมํ.

๙๖๔. ‘‘ภิกฺขุโน วิชิคุจฺฉโต, ภชโต ริตฺตมาสนํ;

รุกฺขมูลํ สุสานํ วา, ปพฺพตานํ คุหาสุ วา.

๙๖๕. ‘‘อุจฺจาวเจสุ สยเนสุ, กีวนฺโต ตตฺถ เภรวา;

เยหิ ภิกฺขุ น เวเธยฺย, นิคฺโฆเส สยนาสเน.

๙๖๖. ‘‘กตี ปริสฺสยา โลเก, คจฺฉโต อคตํ ทิสํ;

เย ภิกฺขุ อภิสมฺภเว, ปนฺตมฺหิ สยนาสเน.

๙๖๗. ‘‘กฺยาสฺส พฺยปฺปถโย อสฺสุ, กฺยาสฺสสฺสุ อิธ โคจรา;

กานิ สีลพฺพตานาสฺสุ, ปหิตตฺตสฺส ภิกฺขุโน.

๙๖๘. ‘‘กํ โส สิกฺขํ สมาทาย, เอโกทิ นิปโก สโต;

กมฺมาโร รชตสฺเสว, นิทฺธเม มลมตฺตโน’’.

๙๖๙. ‘‘วิชิคุจฺฉมานสฺส ยทิทํ ผาสุ, (สาริปุตฺตาติ ภควา)

ริตฺตาสนํ สยนํ เสวโต เจ;

สมฺโพธิกามสฺส ยถานุธมฺมํ,

ตํ เต ปวกฺขามิ ยถา ปชานํ.

๙๗๐. ‘‘ปญฺจนฺนํ ธีโร ภยานํ น ภาเย, ภิกฺขุ สโต สปริยนฺตจารี;

ฑํสาธิปาตานํ สรีสปานํ, มนุสฺสผสฺสานํ จตุปฺปทานํ.

๙๗๑. ‘‘ปรธมฺมิกานมฺปิ น สนฺตเสยฺย, ทิสฺวาปิ เตสํ พหุเภรวานิ;

อถาปรานิ อภิสมฺภเวยฺย, ปริสฺสยานิ กุสลานุเอสี.

๙๗๒. ‘‘อาตงฺกผสฺเสน ขุทาย ผุฏฺโฐ, สีตํ อตุณฺหํ [อจฺจุณฺหํ (สี. สฺยา.)] อธิวาสเยยฺย;

โส เตหิ ผุฏฺโฐ พหุธา อโนโก, วีริยํ ปรกฺกมฺมทฬฺหํ กเรยฺย.

๙๗๓. ‘‘เถยฺยํ น กาเร [น กเรยฺย (สี. สฺยา. ก.)] น มุสา ภเณยฺย, เมตฺตาย ผสฺเส ตสถาวรานิ;

ยทาวิลตฺตํ มนโส วิชญฺญา, กณฺหสฺส ปกฺโขติ วิโนทเยยฺย.

๙๗๔. ‘‘โกธาติมานสฺส วสํ น คจฺเฉ, มูลมฺปิ เตสํ ปลิขญฺญ ติฏฺเฐ;

อถปฺปิยํ วา ปน อปฺปิยํ วา, อทฺธา ภวนฺโต อภิสมฺภเวยฺย.

๙๗๕. ‘‘ปญฺญํ ปุรกฺขตฺวา กลฺยาณปีติ, วิกฺขมฺภเย ตานิ ปริสฺสยานิ;

อรตึ สเหถ สยนมฺหิ ปนฺเต, จตุโร สเหถ ปริเทวธมฺเม.

๙๗๖. ‘‘กึสู อสิสฺสามิ กุวํ วา [กุธ วา (ก.), กุถ วา (นิทฺเทส)] อสิสฺสํ, ทุกฺขํ วต เสตฺถ กฺวชฺช เสสฺสํ;

เอเต วิตกฺเก ปริเทวเนยฺเย, วินเยถ เสโข อนิเกตจารี.

๙๗๗. ‘‘อนฺนญฺจ ลทฺธา วสนญฺจ กาเล, มตฺตํ โส ชญฺญา อิธ โตสนตฺถํ;

โส เตสุ คุตฺโต ยตจาริ คาเม, รุสิโตปิ วาจํ ผรุสํ น วชฺชา.

๙๗๘. ‘‘โอกฺขิตฺตจกฺขุ น จ ปาทโลโล, ฌานานุยุตฺโต พหุชาครสฺส;

อุเปกฺขมารพฺภ สมาหิตตฺโต, ตกฺกาสยํ กุกฺกุจฺจิยูปฉินฺเท.

๙๗๙. ‘‘จุทิโต วจีภิ สติมาภินนฺเท, สพฺรหฺมจารีสุ ขิลํ ปภินฺเท;

วาจํ ปมุญฺเจ กุสลํ นาติเวลํ, ชนวาทธมฺมาย น เจตเยยฺย.

๙๘๐. ‘‘อถาปรํ ปญฺจ รชานิ โลเก, เยสํ สตีมา วินยาย สิกฺเข;

รูเปสุ สทฺเทสุ อโถ รเสสุ, คนฺเธสุ ผสฺเสสุ สเหถ ราคํ.

๙๘๑. ‘‘เอเตสุ ธมฺเมสุ วิเนยฺย ฉนฺทํ, ภิกฺขุ สติมา สุวิมุตฺตจิตฺโต;

กาเลน โส สมฺมา ธมฺมํ ปริวีมํสมาโน,

เอโกทิภูโต วิหเน ตมํ โส’’ติ.

สาริปุตฺตสุตฺตํ โสฬสมํ นิฏฺฐิตํ.

อฏฺฐกวคฺโค จตุตฺโถ