๑๒. จูฬพฺยูหสุตฺตํ [จูฬวิยูหสุตฺตํ (สี. สฺยา. นิทฺเทส)]

๘๘๔. สกํสกํทิฏฺฐิปริพฺพสานา, วิคฺคยฺห นานา กุสลา วทนฺติ;

โย เอวํ ชานาติ ส เวทิ ธมฺมํ, อิทํ ปฏิกฺโกสมเกวลี โส.

๘๘๕. เอวมฺปิ วิคฺคยฺห วิวาทยนฺติ, พาโล ปโร อกฺกุสโลติ [อกุสโลติ (สี. สฺยา. ปี.)] จาหุ;

สจฺโจ นุ วาโท กตโม อิเมสํ, สพฺเพว หีเม กุสลา วทานา.

๘๘๖. ปรสฺส เจ ธมฺมมนานุชานํ, พาโลมโก [พาโล มโค (สี. สฺยา. ก.)] โหติ นิหีนปญฺโญ;

สพฺเพว พาลา สุนิหีนปญฺญา, สพฺเพวิเม ทิฏฺฐิปริพฺพสานา.

๘๘๗. สนฺทิฏฺฐิยา เจว น วีวทาตา, สํสุทฺธปญฺญา กุสลา มุตีมา;

น เตสํ โกจิ ปริหีนปญฺโญ [โกจิปิ นิหีนปญฺโญ (สี. สฺยา. ก.)], ทิฏฺฐี หิ เตสมฺปิ ตถา สมตฺตา.

๘๘๘. น วาหเมตํ ตถิยนฺติ [ตถิวนฺติ (สฺยา. ก.)] พฺรูมิ, ยมาหุ พาลา มิถุ อญฺญมญฺญํ;

สกํสกํทิฏฺฐิมกํสุ สจฺจํ, ตสฺมา หิ พาโลติ ปรํ ทหนฺติ.

๘๘๙. ยมาหุ สจฺจํ ตถิยนฺติ เอเก, ตมาหุ อญฺเญ [อญฺเญปิ (สฺยา.), อญฺเญ จ (?)] ตุจฺฉํ มุสาติ;

เอวมฺปิ วิคยฺห วิวาทยนฺติ, กสฺมา น เอกํ สมณา วทนฺติ.

๘๙๐. เอกญฺหิ สจฺจํ น ทุตียมตฺถิ, ยสฺมึ ปชา โน วิวเท ปชานํ;

นานา เต [นานาโต (ก.)] สจฺจานิ สยํ ถุนนฺติ, ตสฺมา น เอกํ สมณา วทนฺติ.

๘๙๑. กสฺมา นุ สจฺจานิ วทนฺติ นานา, ปวาทิยาเส กุสลา วทานา;

สจฺจานิ สุตานิ พหูนิ นานา, อุทาหุ เต ตกฺกมนุสฺสรนฺติ.

๘๙๒. น เหว สจฺจานิ พหูนิ นานา, อญฺญตฺร สญฺญาย นิจฺจานิ โลเก;

ตกฺกญฺจ ทิฏฺฐีสุ ปกปฺปยิตฺวา, สจฺจํ มุสาติ ทฺวยธมฺมมาหุ.

๘๙๓. ทิฏฺเฐ สุเต สีลวเต มุเต วา, เอเต จ นิสฺสาย วิมานทสฺสี;

วินิจฺฉเย ฐตฺวา ปหสฺสมาโน, พาโล ปโร อกฺกุสโลติ จาห.

๘๙๔. เยเนว พาโลติ ปรํ ทหาติ, เตนาตุมานํ กุสโลติ จาห;

สยมตฺตนา โส กุสโล วทาโน, อญฺญํ วิมาเนติ ตเทว ปาว.

๘๙๕. อติสารทิฏฺฐิยาว โส สมตฺโต, มาเนน มตฺโต ปริปุณฺณมานี;

สยเมว สามํ มนสาภิสิตฺโต, ทิฏฺฐี หิ สา ตสฺส ตถา สมตฺตา.

๘๙๖. ปรสฺส เจ หิ วจสา นิหีโน, ตุโม สหา โหติ นิหีนปญฺโญ;

อถ เจ สยํ เวทคู โหติ ธีโร, น โกจิ พาโล สมเณสุ อตฺถิ.

๘๙๗. อญฺญํ อิโต ยาภิวทนฺติ ธมฺมํ, อปรทฺธา สุทฺธิมเกวลี เต [สุทฺธิมเกวลีโน (สี.)];

เอวมฺปิ ติตฺถฺยา ปุถุโส วทนฺติ, สนฺทิฏฺฐิราเคน หิ เตภิรตฺตา [ตฺยาภิรตฺตา (สฺยา. ก.)].

๘๙๘. อิเธว สุทฺธิ อิติ วาทยนฺติ, นาญฺเญสุ ธมฺเมสุ วิสุทฺธิมาหุ;

เอวมฺปิ ติตฺถฺยา ปุถุโส นิวิฏฺฐา, สกายเน ตตฺถ ทฬฺหํ วทานา.

๘๙๙. สกายเน วาปิ ทฬฺหํ วทาโน, กเมตฺถ พาโลติ ปรํ ทเหยฺย;

สยเมว โส เมธคมาวเหยฺย [เมธกํ อาวเหยฺย (สี. ปี.)], ปรํ วทํ พาลมสุทฺธิธมฺมํ.

๙๐๐. วินิจฺฉเย ฐตฺวา สยํ ปมาย, อุทฺธํ ส [อุทฺทํ โส (สี. สฺยา. ปี.)] โลกสฺมึ วิวาทเมติ;

หิตฺวาน สพฺพานิ วินิจฺฉยานิ, น เมธคํ กุพฺพติ ชนฺตุ โลเกติ.

จูฬพฺยูหสุตฺตํ ทฺวาทสมํ นิฏฺฐิตํ.