๕. จุนฺทสุตฺตํ

๘๓. ‘‘ปุจฺฉามิ มุนึ ปหูตปญฺญํ, (อิติ จุนฺโท กมฺมารปุตฺโต)

พุทฺธํ ธมฺมสฺสามึ วีตตณฺหํ;

ทฺวิปทุตฺตมํ [ทิปทุตฺตมํ (สี. สฺยา. กํ. ปี.)] สารถีนํ ปวรํ, กติ โลเก สมณา ตทิงฺฆ พฺรูหิ’’.

๘๔. ‘‘จตุโร สมณา น ปญฺจมตฺถิ, (จุนฺทาติ ภควา)

เต เต อาวิกโรมิ สกฺขิปุฏฺโฐ;

มคฺคชิโน มคฺคเทสโก จ, มคฺเค ชีวติ โย จ มคฺคทูสี’’.

๘๕. ‘‘กํ มคฺคชินํ วทนฺติ พุทฺธา, (อิติ จุนฺโท กมฺมารปุตฺโต)

มคฺคกฺขายี กถํ อตุโลฺย โหติ;

มคฺเค ชีวติ เม พฺรูหิ ปุฏฺโฐ, อถ เม อาวิกโรหิ มคฺคทูสึ’’ [มคฺคทูสี (ก.)].

๘๖. ‘‘โย ติณฺณกถํกโถ วิสลฺโล, นิพฺพานาภิรโต อนานุคิทฺโธ;

โลกสฺส สเทวกสฺส เนตา, ตาทึ มคฺคชินํ วทนฺติ พุทฺธา.

๘๗. ‘‘ปรมํ ปรมนฺติ โยธ ญตฺวา, อกฺขาติ วิภชเต อิเธว ธมฺมํ;

ตํ กงฺขฉิทํ มุนึ อเนชํ, ทุติยํ ภิกฺขุนมาหุ มคฺคเทสึ.

๘๘. ‘‘โย ธมฺมปเท สุเทสิเต, มคฺเค ชีวติ สญฺญโต สตีมา;

อนวชฺชปทานิ เสวมาโน, ตติยํ ภิกฺขุนมาหุ มคฺคชีวึ.

๘๙. ‘‘ฉทนํ กตฺวาน สุพฺพตานํ, ปกฺขนฺที กุลทูสโก ปคพฺโภ;

มายาวี อสญฺญโต ปลาโป, ปติรูเปน จรํ ส มคฺคทูสี.

๙๐. ‘‘เอเต จ ปฏิวิชฺฌิ โย คหฏฺโฐ, สุตวา อริยสาวโก สปญฺโญ;

สพฺเพ เนตาทิสาติ [สพฺเพ เน ตาทิสาติ (สี. สฺยา. ปี.)] ญตฺวา, อิติ ทิสฺวา น หาเปติ ตสฺส สทฺธา;

กถํ หิ ทุฏฺเฐน อสมฺปทุฏฺฐํ, สุทฺธํ อสุทฺเธน สมํ กเรยฺยา’’ติ.

จุนฺทสุตฺตํ ปญฺจมํ นิฏฺฐิตํ.