๖. กุมารเปตวตฺถุ
๗๔๖. ‘‘สาวตฺถิ นาม นครํ, หิมวนฺตสฺส ปสฺสโต;
ตตฺถ อาสุํ เทฺว กุมารา, ราชปุตฺตาติ เม สุตํ.
๗๔๗. ‘‘สมฺมตฺตา [ปมตฺตา (ก.)] รชนีเยสุ, กามสฺสาทาภินนฺทิโน;
ปจฺจุปฺปนฺนสุเข คิทฺธา, น เต ปสฺสึสุนาคตํ.
๗๔๘. ‘‘เต จุตา จ มนุสฺสตฺตา, ปรโลกํ อิโต คตา;
เตธ โฆเสนฺตฺยทิสฺสนฺตา, ปุพฺเพ ทุกฺกฏมตฺตโน.
๗๔๙. ‘‘‘พหูสุ วต [พหุสฺสุเตสุ (สี. ก.)] สนฺเตสุ, เทยฺยธมฺเม อุปฏฺฐิเต;
นาสกฺขิมฺหา จ อตฺตานํ, ปริตฺตํ กาตุํ สุขาวหํ.
๗๕๐. ‘‘‘กึ ตโต ปาปกํ อสฺส, ยํ โน ราชกุลา จุตา;
อุปปนฺนา เปตฺติวิสยํ, ขุปฺปิปาสสมปฺปิตา [ขุปฺปิปาสาสมปฺปิตา (สี. ปี.)].
๗๕๑. ‘‘สามิโน อิธ หุตฺวาน, โหนฺติ อสามิโน ตหึ;
ภมนฺติ [จรนฺติ (สี. ปี.), มรนฺติ (สฺยา.)] ขุปฺปิปาสาย, มนุสฺสา อุนฺนโตนตา.
๗๕๒. ‘‘เอตมาทีนวํ ญตฺวา, อิสฺสรมทสมฺภวํ;
ปหาย อิสฺสรมทํ, ภเว สคฺคคโต นโร;
กายสฺส เภทา สปฺปญฺโญ, สคฺคํ โส อุปปชฺชตี’’ติ.
กุมารเปตวตฺถุ ฉฏฺฐํ.