๖. กุมารเปตวตฺถุ

๗๔๖. ‘‘สาวตฺถิ นาม นครํ, หิมวนฺตสฺส ปสฺสโต;

ตตฺถ อาสุํ เทฺว กุมารา, ราชปุตฺตาติ เม สุตํ.

๗๔๗. ‘‘สมฺมตฺตา [ปมตฺตา (ก.)] รชนีเยสุ, กามสฺสาทาภินนฺทิโน;

ปจฺจุปฺปนฺนสุเข คิทฺธา, น เต ปสฺสึสุนาคตํ.

๗๔๘. ‘‘เต จุตา จ มนุสฺสตฺตา, ปรโลกํ อิโต คตา;

เตธ โฆเสนฺตฺยทิสฺสนฺตา, ปุพฺเพ ทุกฺกฏมตฺตโน.

๗๔๙. ‘‘‘พหูสุ วต [พหุสฺสุเตสุ (สี. ก.)] สนฺเตสุ, เทยฺยธมฺเม อุปฏฺฐิเต;

นาสกฺขิมฺหา จ อตฺตานํ, ปริตฺตํ กาตุํ สุขาวหํ.

๗๕๐. ‘‘‘กึ ตโต ปาปกํ อสฺส, ยํ โน ราชกุลา จุตา;

อุปปนฺนา เปตฺติวิสยํ, ขุปฺปิปาสสมปฺปิตา [ขุปฺปิปาสาสมปฺปิตา (สี. ปี.)].

๗๕๑. ‘‘สามิโน อิธ หุตฺวาน, โหนฺติ อสามิโน ตหึ;

ภมนฺติ [จรนฺติ (สี. ปี.), มรนฺติ (สฺยา.)] ขุปฺปิปาสาย, มนุสฺสา อุนฺนโตนตา.

๗๕๒. ‘‘เอตมาทีนวํ ญตฺวา, อิสฺสรมทสมฺภวํ;

ปหาย อิสฺสรมทํ, ภเว สคฺคคโต นโร;

กายสฺส เภทา สปฺปญฺโญ, สคฺคํ โส อุปปชฺชตี’’ติ.

กุมารเปตวตฺถุ ฉฏฺฐํ.