๑๒. อมฺพวนเปตวตฺถุ

๗๙๖. ‘‘อยญฺจ เต โปกฺขรณี สุรมฺมา, สมา สุติตฺถา จ มโหทกา จ;

สุปุปฺผิตา ภมรคณานุกิณฺณา, กถํ ตยา ลทฺธา อยํ มนุญฺญา.

๗๙๗. ‘‘อิทญฺจ เต อมฺพวนํ สุรมฺมํ, สพฺโพตุกํ ธารยเต [ธารยติ (สฺยา. ก.)] ผลานิ;

สุปุปฺผิตํ ภมรคณานุกิณฺณํ, กถํ ตยา ลทฺธมิทํ วิมานํ’’.

๗๙๘. ‘‘อมฺพปกฺกํ ทกํ [อมฺพปกฺโกทกํ (สี. สฺยา. ปี.), อมฺพปกฺกูทกํ (ก.)] ยาคุ, สีตจฺฉายา มโนรมา;

ธีตาย ทินฺนทาเนน, เตน เม อิธ ลพฺภติ’’.

๗๙๙. ‘‘สนฺทิฏฺฐิกํ กมฺมํ เอวํ [สนฺทิฏฺฐิกํ เอว (สฺยา.)] ปสฺสถ, ทานสฺส ทมสฺส สํยมสฺส วิปากํ;

ทาสี อหํ อยฺยกุเลสุ หุตฺวา, สุณิสา โหมิ อคารสฺส อิสฺสรา’’ติ.

อมฺพวนเปตวตฺถุ ทฺวาทสมํ.