ตตฺถิมา อุทฺทานคาถา
อวิชฺชาย นิวุโต โลโก, จิตฺตํ สํโยชนมฺปิ;
สา ปจฺฉินฺนภวตณฺหา, เทฺวมา เจว วิมุตฺติโย.
กุมฺภูปมํ กายมิมํ, ยํ น ตุมฺหากํ ตํ ปชห [ชหา (ปี. ก.)];
เย เกจิ โสกปริเทวา, ติมฺพรุโก จ สยํกตํ.
ทุกฺขํ ทิฏฺฐิ จ อุปฺปนฺนํ, ยญฺจ โคปาลโกปมํ;
สติ กายคตา มาหุ, สมโถ จ วิปสฺสนา.
อาสา ปิหา จ อภินนฺทนา จ, จตุนฺนมนนุโพธนา;
ยานิ โสตานิ โลกสฺมึ, ทฬฺหํ เนมิยานากาโร.
ยํ นิสฺสิตสฺส จลิตํ, อนุปฏฺฐิตกายคตาสติ;
สยํ กเตน สจฺเจน, วิมุตฺตายตเนหิ จ.
เปฏโกปเทเส มหากจฺจายเนน ภาสิเต ปฐมภูมิ อริยสจฺจปฺปกาสนา นาตํ ชีวตา ภควตา มาทิเสน สมุทฺทเนน ตถาคเตนาติ.