ตตฺถิมา อุทฺทานคาถา

อวิชฺชาย นิวุโต โลโก, จิตฺตํ สํโยชนมฺปิ;

สา ปจฺฉินฺนภวตณฺหา, เทฺวมา เจว วิมุตฺติโย.

กุมฺภูปมํ กายมิมํ, ยํ น ตุมฺหากํ ตํ ปชห [ชหา (ปี. ก.)];

เย เกจิ โสกปริเทวา, ติมฺพรุโก จ สยํกตํ.

ทุกฺขํ ทิฏฺฐิ จ อุปฺปนฺนํ, ยญฺจ โคปาลโกปมํ;

สติ กายคตา มาหุ, สมโถ จ วิปสฺสนา.

อาสา ปิหา จ อภินนฺทนา จ, จตุนฺนมนนุโพธนา;

ยานิ โสตานิ โลกสฺมึ, ทฬฺหํ เนมิยานากาโร.

ยํ นิสฺสิตสฺส จลิตํ, อนุปฏฺฐิตกายคตาสติ;

สยํ กเตน สจฺเจน, วิมุตฺตายตเนหิ จ.

เปฏโกปเทเส มหากจฺจายเนน ภาสิเต ปฐมภูมิ อริยสจฺจปฺปกาสนา นาตํ ชีวตา ภควตา มาทิเสน สมุทฺทเนน ตถาคเตนาติ.