๑. พุทฺธสฺส อตฺถินตฺถิภาวปโญฺห

๑. ราชา อาห ‘‘ภนฺเต นาคเสน, พุทฺโธ ตยา ทิฏฺโฐ’’ติ? ‘‘น หิ, มหาราชา’’ติ. ‘‘อถ เต อาจริเยหิ พุทฺโธ ทิฏฺโฐ’’ติ? ‘‘น หิ, มหาราชา’’ติ. ‘‘เตน หิ, ภนฺเต นาคเสน, นตฺถิ พุทฺโธ’’ติ. ‘‘กึ ปน, มหาราช, หิมวติ อูหา นที ตยา ทิฏฺฐา’’ติ? ‘‘น หิ, ภนฺเต’’ติ. ‘‘อถ เต ปิตรา อูหา นที ทิฏฺฐา’’ติ? ‘‘น หิ, ภนฺเต’’ติ. ‘‘เตน หิ, มหาราช, นตฺถิ อูหา นที’’ติ. ‘‘อตฺถิ, ภนฺเต, กิญฺจาปิ มยา อูหา นที น ทิฏฺฐา, ปิตราปิ เม อูหา นที น ทิฏฺฐา, อปิ จ อตฺถิ อูหา นที’’ติ. ‘‘เอวเมว โข, มหาราช, กิญฺจาปิ มยา ภควา น ทิฏฺโฐ, อาจริเยหิปิ เม ภควา น ทิฏฺโฐ, อปิ จ อตฺถิ ภควา’’ติ.

‘‘กลฺโลสิ, ภนฺเต นาคเสนา’’ติ.

พุทฺธสฺส อตฺถินตฺถิภาวปโญฺห ปฐโม.