๓๐๙. ฉวกชาตกํ (๔-๑-๙)

๓๓. สพฺพมิทํ จริมํ กตํ [จริมวตํ (สี. ปี.)], อุโภ ธมฺมํ น ปสฺสเร;

อุโภ ปกติยา จุตา, โย จายํ มนฺเตชฺฌาเปติ [มนฺตชฺฌายติ (สี.), สชฺฌาปยติ (ปี.)];

โย จ มนฺตํ อธียติ.

๓๔. สาลีนํ โอทนํ ภุญฺเช, สุจึ มํสูปเสจนํ;

ตสฺมา เอตํ น เสวามิ, ธมฺมํ อิสีหิ เสวิตํ.

๓๕. ปริพฺพช มหา โลโก [มหาพฺรเหฺม (ก.)], ปจนฺตญฺเญปิ ปาณิโน;

มา ตํ อธมฺโม อาจริโต, อสฺมา กุมฺภมิวาภิทา.

๓๖. ธิรตฺถุ ตํ ยสลาภํ, ธนลาภญฺจ พฺราหฺมณ;

ยา วุตฺติ วินิปาเตน, อธมฺมจรเณน วาติ.

ฉวกชาตกํ นวมํ.