๑๒. นิโคฺรธมิคชาตกํ

๑๒. นิโคฺรธเมว เสเวยฺย, น สาขมุปสํวเส;

นิโคฺรธสฺมึ มตํ เสยฺโย, ยญฺเจ สาขสฺมิ [สาขสฺมึ (สี. ปี.)] ชีวิตนฺติ.

นิโคฺรธมิคชาตกํ ทุติยํ.