๔. มหาสุทสฺสนจริยา

๒๘. ‘‘กุสาวติมฺหิ นคเร, ยทา อาสึ มหีปติ;

มหาสุทสฺสโน นาม, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๒๙. ‘‘ตตฺถาหํ ทิวเส ติกฺขตฺตุํ, โฆสาเปมิ ตหึ ตหึ;

‘โก กึ อิจฺฉติ ปตฺเถติ, กสฺส กึ ทียตู ธนํ.

๓๐. ‘‘‘โก ฉาตโก โก ตสิโต, โก มาลํ โก วิเลปนํ;

นานารตฺตานิ วตฺถานิ, โก นคฺโค ปริทหิสฺสติ.

๓๑. ‘‘‘โก ปเถ ฉตฺตมาเทติ, โกปาหนา มุทู สุภา’;

อิติ สายญฺจ ปาโต จ, โฆสาเปมิ ตหึ ตหึ.

๓๒. ‘‘น ตํ ทสสุ ฐาเนสุ, นปิ ฐานสเตสุ วา;

อเนกสตฐาเนสุ, ปฏิยตฺตํ ยาจเก ธนํ.

๓๓. ‘‘ทิวา วา ยทิ วา รตฺตึ, ยทิ เอติ วนิพฺพโก;

ลทฺธา ยทิจฺฉกํ โภคํ, ปูรหตฺโถว คจฺฉติ.

๓๔. ‘‘เอวรูปํ มหาทานํ, อทาสึ ยาวชีวิกํ;

นปาหํ เทสฺสํ ธนํ ทมฺมิ, นปิ นตฺถิ นิจโย มยิ.

๓๕. ‘‘ยถาปิ อาตุโร นาม, โรคโต ปริมุตฺติยา;

ธเนน เวชฺชํ ตปฺเปตฺวา, โรคโต ปริมุจฺจติ.

๓๖. ‘‘ตเถวาหํ ชานมาโน, ปริปูเรตุมเสสโต;

อูนมนํ ปูรยิตุํ, เทมิ ทานํ วนิพฺพเก;

นิราลโย อปจฺจาโส, สมฺโพธิมนุปตฺติยา’’ติ.

มหาสุทสฺสนจริยํ จตุตฺถํ.