๒. อโวปุปฺผิยตฺเถรอปทานํ

๗. ‘‘วิหารา อภินิกฺขมฺม, อพฺภุฏฺฐหิย [อพฺภุฏฺฐาสิ จ (สฺยา. ก.)] จงฺกเม;

จตุสจฺจํ ปกาสนฺโต, เทเสติ [เทเสนฺโต (สฺยา. ก.)] อมตํ ปทํ.

๘. ‘‘สิขิสฺส คิรมญฺญาย, พุทฺธเสฏฺฐสฺส ตาทิโน;

นานาปุปฺผํ คเหตฺวาน, อากาสมฺหิ สโมกิรึ.

๙. ‘‘เตน กมฺเมน ทฺวิปทินฺท, โลกเชฏฺฐ นราสภ;

ปตฺโตมฺหิ อจลํ ฐานํ, หิตฺวา ชยปราชยํ.

๑๐. ‘‘เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ปุปฺผปูชายิทํ ผลํ.

๑๑. ‘‘อิโต วีสติกปฺปมฺหิ, สุเมโธ นาม ขตฺติโย;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๑๒. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อโวปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อโวปุปฺผิยตฺเถรสฺสาปทานํ ทุติยํ.