๔. คนฺโธทกิยตฺเถรอปทานํ

๒๕. ‘‘ปทุมุตฺตรพุทฺธสฺส, มหาโพธิมโห อหุ;

วิจิตฺตํ ฆฏมาทาย, คนฺโธทกมทาสหํ.

๒๖. ‘‘นฺหานกาเล จ โพธิยา, มหาเมโฆ ปวสฺสถ;

นินฺนาโท จ มหา อาสิ, อสนิยา ผลนฺติยา.

๒๗. ‘‘เตเนวาสนิเวเคน, ตตฺถ กาลงฺกโต [กาลกโต (สี. สฺยา.)] อหํ [อหุํ (สี.)];

เทวโลเก ฐิโต สนฺโต, อิมา คาถา อภาสหํ.

๒๘. ‘‘‘อโห พุทฺโธ อโห ธมฺโม, อโห โน สตฺถุสมฺปทา;

กเฬวรํ [กเลพรํ (สี.)] เม ปติตํ, เทวโลเก รมามหํ.

๒๙. ‘‘‘อุพฺพิทฺธํ ภวนํ มยฺหํ, สตภูมํ สมุคฺคตํ;

กญฺญาสตสหสฺสานิ, ปริวาเรนฺติ มํ สทา.

๓๐. ‘‘‘อาพาธา เม น วิชฺชนฺติ, โสโก มยฺหํ น วิชฺชติ;

ปริฬาหํ น ปสฺสามิ, ปุญฺญกมฺมสฺสิทํ ผลํ.

๓๑. ‘‘‘อฏฺฐวีเส กปฺปสเต, ราชา สํวสิโต อหุํ;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล’.

๓๒. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา คนฺโธทกิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

คนฺโธทกิยตฺเถรสฺสาปทานํ จตุตฺถํ.