๑. วิธูปนทายกตฺเถรอปทานํ

๑. ‘‘ปทุมุตฺตรพุทฺธสฺส, โลกเชฏฺฐสฺส ตาทิโน;

พีชนิกา [วีชนิกา (สี. สฺยา.)] มยา ทินฺนา, ทฺวิปทินฺทสฺส ตาทิโน.

๒. ‘‘สกํ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา, ปคฺคเหตฺวาน อญฺชลึ;

สมฺพุทฺธมภิวาเทตฺวา, ปกฺกมึ อุตฺตรามุโข.

๓. ‘‘พีชนึ ปคฺคเหตฺวาน, สตฺถา โลกคฺคนายโก [โลเก อนุตฺตโร (สี.)];

ภิกฺขุสงฺเฆ ฐิโต สนฺโต, อิมา คาถา อภาสถ.

๔. ‘‘‘อิมินา พีชนิทาเนน, จิตฺตสฺส ปณิธีหิ [เจตนาปณิธีหิ (อญฺญตฺถ)] จ;

กปฺปานํ สตสหสฺสํ, วินิปาตํ น คจฺฉติ’.

๕. ‘‘อารทฺธวีริโย ปหิตตฺโต, เจโตคุณสมาหิโต;

ชาติยา สตฺตวสฺโสหํ, อรหตฺตํ อปาปุณึ.

๖. ‘‘สฏฺฐิกปฺปสหสฺสมฺหิ, พีชมานสนามกา;

โสฬสาสึสุ ราชาโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๗. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส, วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม;

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา, กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา วิธูปนทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

วิธูปนทายกตฺเถรสฺสาปทานํ ปฐมํ.