๕. สุปฏทายกตฺเถรอปทานํ

๓๑. ‘‘ทิวาวิหารา นิกฺขนฺโต, วิปสฺสี โลกนายโก;

ลหุํ สุปฏกํ [สุปฏิกํ (สฺยา.), ปูปปวํ (ปี.)] ทตฺวา, กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ.

๓๒. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, สุปฏกมทาสหํ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, สุปฏสฺส อิทํ ผลํ.

๓๓. ‘‘กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ…เป… วิหรามิ อนาสโว.

๓๔. ‘‘สฺวาคตํ วต เม อาสิ…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ.

๓๕. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สุปฏทายโก เถโร อิมา คาถาโย

อภาสิตฺถาติ.

สุปฏทายกตฺเถรสฺสาปทานํ ปญฺจมํ.